سنایی | طریق التحقیق | فصل فی الصبر والشکر

هر که را داد ایزدش توفیق صبر و شکرش بود همیشه رفیق این بکاهد بلا و محنت را وان فزاید غنا و نعمت را صبرتلخ است ازو بود حرجت او دهد از بلا و غم فرجت چون شکر ذوق شکر شیرین‌است نعمت افزای و قوت آیین است باد دایم به هر دو حال ترا تا میسر شود کمال ترا