سنایی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۹۷

چون در معشوق کوبی حلقه عاشق‌وار زن چون در بتخانه جویی چنگ در زنار زن مستی و دیوانگی و عاشقی را جمع کن هر سه را بر دار کن وز کوی معنی دار زن گوهر بیضات باید خدمت دریا گزین ور عقیق و لعل خواهی تکیه بر کهسار زن شاهراه شرع را بر آسمان علم جوی مرکب گفتار پی کن چنگ در کردار زن چهره عذرات باید بر در وامق نشین عشق بوذروار گیر و گام سلمان‌وار زن گر شکر بی‌زهر خواهی خار بی‌خرما مباش صدق بوبکریت باید خیمه اندر غار زن مار فقر و خار جهلت گر زره یکسو نهد سر بکوب آنمار را و آتش اندر خار زن ای سنایی چند گویی مدحت روی نکو بس کن اکنون دست اندر رحمت جبار زن