سنایی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۸۸

ما همه راه لب آن دلبر یغما زنیم شکر او را به بوسه هر شبی یغما زنیم هم توان از دو لبش شکر زدن یغما ولیک هر شبی راه لب آن دلبر یغما زنیم ما چو وامق او چو عذرا ما چو رامین او چو ویس رطل زیبد در چنین حالی اگر صهبا زنیم شخص را می‌وار هر شب در بر ویس افگنیم بوسه وامق‌وار هر دم بر لب عذرا زنیم بر بخفتن گاه صحبت در بر ما افگند لب به بوسه گاه عشرت بر لب او ما زنیم خوش بدست امروز و دی با آن نگارین عیش ما خوشتر از امروز و دی فردا و پس فردا زنیم گر وصال او به جور از ما ستاند روزگار دست در عدل غیاث‌الدین والدنیا زنیم