سنایی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۱۰۷

روی خوبت نهان چه خواهی کرد شورش عاشقان چه خواهی کرد مشک زلفی و نرگسین چشمی تا بدان نرگسان چه خواهی کرد خونم از دیدگان بپالودی رنج این دیدگان چه خواهی کرد هر زمان با تو یار اندیشم تا تو اندر جهان چه خواهی کرد نقش آب روان مباش به پاس نقش آب روان چه خواهی کرد مژه تیری و ابروان چو کمان پس تو تیر و کمان چه خواهی کرد دل ببردی و قصد جان کردی یله کن جان تو جان چه خواهی کرد زان کمر طرف بر میان من ست بار آن بر میان چه خواهی کرد ای چو جان و دلم به هر وصلت وصلت عاشقان چه خواهی کرد چون سنایی سگی به کوی تو در نعره پاسبان چه خواهی کرد