سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۹۶

ای دیده روشن سنایی ز غمت تاریک شد این دو روشنایی ز غمت با این همه یک ساعت و یک لحظه مباد این جان و دل مرا جدایی ز غمت