فرهنگ لغت

سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۶۵

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

در خوابگه از دل شب آتش بیزم چون خاکستر به روز ز آتش خیزم هر گه که کند عشق تو آتش تیزم چون شمع ز درد بر سر آتش ریزم

معنی سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۶۵ | فرهنگ لغت