سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۲۰

با من ز دریچه‌ای مشبک دلکش از لطف سخن گفت به هر معنی خوش می‌تافت چنان جمال آن حوراوش کز پنجره تنور نور آتش