سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۳۶

رو گرد سراپرده اسرار مگرد شوخی چکنی که نیستی مرد نبرد مردی باید زهر دو عالم شده فرد کو درد به جای آب و نان داند خورد