سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۰۰

سرو چمنی یاد نیاید ز منت شد پست چو من سرو بسی در چمنت خورشید همه ز کوه آید بر اوج وان من مسکین ز ره پیرهنت