سنایی | حدیقه الحقیقه و شریعه الطریقه | الباب الثانی: فی الکلام ذکر کلام الملک العلام یسهل المرام | فی الکلام ذکر کلام الملک العلام یسهل المرام

قال‌الله تعالی قل لئن اجتمعت‌الانس والجن علی ان یأتوا به مثل هذاالقرآن لایأتون به مثله ولو کان بعضهم لبعض ظهیرا، و قال عز من قائل. ولاحبه فی ظلمات‌الارض ولا رطب ولا یابس الا فی کتاب مبین، و قال النبی علیه‌السلام: القرآن غنی لافقر بعده و لاغنی دونه، و قال علیه‌السلام: القرآن هوالدواء من کل دواء الا الموت. و قال ایضا: اهل القرآن هم اهل‌الله و خاصته، و قال ایضا صلوات‌الله وسلامه علیه اصدق الحدیث کتاب‌الله، و قال احمدبن حنبل: القرآن کلام‌الله غیر مخلوق و من قال مخلوق فهو کافربالله العظیم. سخنش را ز بس لطافت و ظرف صدمت صوت نی و زحمت حرف صفتش را حدوث کی سنجد سخنش در حروف کی گنجد وهم حیران ز شکل صورتهاش عقل واله ز سر سورتهاش مغز و نغز است حرف و سورت او دلبر و دلپذیر صورت او زان گرفته مقیم قوت و قوت زاده ملک و داده ملکوت سر او بهر حل مشکلها روح جانها و راحت دلها دل مجروح را شفا قرآن دل پر درد را دوا قرآن تو کلام خدای را بی‌شک گر نئی طوطی و حمار و اشک اصل ایمان و رکن تقوی دان کان یاقوت و گنج معنی دان هست قانون حکمت حکما هست معیار عادت علما نزهت جانها ستایش اوست سلوت عقلها نمایش اوست آیت او شفای جان تقی رایتش درد و اندهان شقی عقل و نفس از نهاد او حاجز فصحا از طریق آن عاجز عقل کل را فکنده در شدت نفس کل را نشانده در عدت