سمیطیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سمیطیة. [ س ُ م َ طی ی َ ] (اِخ ) سمطیه . شمیطیه . اصحاب یحیی بن ابی السمیط معتقد به امامت محمد پسر دیگر امام جعفر صادق (ع ) بجای امام موسی کاظم (ع ) و معتقد به امامت پسران محمد. (خاندان نوبختی ص ٢٥٧). و رجوع به مقالات اشعری ص ٢٧، الفرق ص ٦٥ و الخطط مقریزی ج ٤ ص ١٧٣. اصحاب یحیی بن [ ابی ] سمیط زعم ایشان آن است که امام فاخر و بحر زاخر آن بحق و صواب ناطق ابی عبداﷲ جعفر صادق رضی اﷲ عنه فرمود که امام شما و پیشوای ارباب هدی نام او موافق نام کریم حضرت رسالت پناه علیه صلوات اﷲ تواند بود و امام طاهر ابی جعفر محمد باقر رضی اﷲ عنه به امام فاخر و بحر زاخر فرمود که اگر ترا پسری شود بنام او، او را مسمی دار و او را امام شمار هر آینه امام بعد از صادق فرع آن اصل کریم باشد محمد.(ترجمه ٔ الملل و النحل شهرستانی چ نائینی ص ١٨١).