سمیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سَ) [ ع. ]<BR>۱- (ص.) افسانه گو.<BR>۲- (اِ.) زمانه، روزگار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سَ) [ ع. ] ۱- (ص.) افسانه گو. ۲- (اِ.) زمانه، روزگار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سمیر. [ س َ ] (ع اِ) زمانه . روزگار. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ (ص ) افسانه گوینده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (دهار). حدیث کننده بشب . (مهذب الاسماء). ◄ صاحب افسانه . (ناظم الاطباء).
سمیر. [ س ِم ْ می ] (ع ص ) صاحب افسانه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). صاحب . (آنندراج ).
مترادف و متضاد واژهدان
افسانهگو، قصهگو، داستانپرداز، داستانسرا، داستانگو، حکایتگر، قصهسرا، داستانگزار دهر، روزگار، زمانه
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه