سموک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سموک . [ س َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان طیبی سرحدی بخش کهکیلویه ٔ شهرستان بهبهان . دارای ١٠٠ تن سکنه . آب آن از چشمه . محصول آنجا غلات، لبنیات . پشم . شغل اهالی زراعت و گله داری . صنایعدستی آنان قالی، قالیچه و پارچه بافی . ساکنین از طایفه ٔ طیبی هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).
سموک . [ س ُ ] (ع اِ) ج ِ سمک . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (دهار). رجوع به این کلمه شود.