سمسمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(س س) (ص نسب.) (عا.) شخص شل و سست، آن که کارها را به کندی و تأنی انجام دهد؛ فسفسی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(س س) (ص نسب.) (عا.) شخص شل و سست، آن که کارها را به کندی و تأنی انجام دهد؛ فسفسی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سمسمی . [ س ِ س ِ می ی ] (ع ص نسبی ) کنجدفروش . (ملخص اللغات حسن خطیب کرمانی ).