سمسمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سمسمة. [ س َ س َ م َ ](ع مص ) دویدن روباه . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ).
سمسمة. [ س ِ س ِ م َ ] (ع اِ) یک مورچه سرخ . (ناظم الاطباء). ج، سماسم . ◄ (اِ) یکدانه کنجد. ◄ (ص ) مرد سرخ . ج، سماسم . (مهذب الاسماء). ◄ مرد سبک . (ناظم الاطباء). ♦ سمسمه ٔ بری ؛ گیاهی است بنام اسپرک سفید. (فرهنگ فارسی معین ).