سمرقندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سمرقندی . [ س َ م َق َ ] (ص نسبی ) منسوب به سمرقند. از اهالی سمرقند.
سمرقندی . [ س َ م َ ق َ ] (اِخ ) ابوالقاسم بن بکر اللیثی، از علمای نیمه ٔ دوم قرن ٧ هجری است . او راست : ١ - حاشیه ٔ ابی القاسم اللیثی السمرقندی علی الطول . ٢ - الرسالة السمرقندیه و آن رساله ای است در استعارات و در بیان . ٣ - شرح بر رسالة الوضعیة مستخلص الحقائق شرح کنیز الدقائق . (از معجم المطبوعات ).
سمرقندی . [ س َ م َ ق َ ] (اِخ ) شمس الدین محمدبن اشرف الحسینی . بسال ٦٩٠ هَ . ق . درگذشته است . او راست : ١ - آداب سمرقندی در بحث و مناظره .٢ - قسطاس المیزان در منطق . (از معجم المطبوعات ).