سمراء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سَ) [ ع. ] (ص.) مؤنث اسمر؛ زن گندم گون.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سَ) [ ع. ] (ص.) مؤنث اسمر؛ زن گندم گون.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سمراء. [ س َ ] (ع ص ) مؤنث اسمر. گندم گون . (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ◄ (اِ) گندم آردی که نخاله ٔ آنرا جدا نکرده باشند. ◄ شیردوشه از چرم . ◄ شترماده . (از منتهی الارب ) (آنندراج ).