سمباده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سمباده . [ س ُ دَ / دِ ] (اِ) سنگی سخت که در تیز کردن و جلا دادن شمشیر و کارد بکار میبرند. (ازناظم الاطباء). سنگی است که صیقل را شاید. (لغت نامه اسدی ). سنگ سمباده . (فرهنگ فارسی معین ) : از این کوه سمباده ٔ زر برند هم ارزیز و پولاد و گوهر برند. اسدی .