سماحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سماحة. [ س َ ح َ ] (ع مص ) سخاوت کردن . (تاج المصادر بیهقی ). بخشایش آنچه غیرواجب است از راه نکوکاری . (کشاف اصطلاحات الفنون ) (از تعریفات جرجانی ). ◄ نازیبا شدن . (المصادر زوزنی ). ◄ جوانمرد شدن . (تاج المصادر بیهقی ). رجوع به سماحت شود.