سلمان ساوجی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۹۷

در وصل نماند بیش ازین تدبیرم پیشم بنشین دمی که پیشت میرم چون اشک ز چشم من جدا خواهی شد آخرکم آنکه در کنارت گیرم