سلمان ساوجی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۱

دیدیم که این دایره بی‌سر و بن انگیخت بسی جور نو از دور کهن گر بالش چرخ زیر دست تو شود زنهار به هیچ رو بر او تکیه مکن