سلمان ساوجی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۰۸

زیر و زبر چشم ترا بس موزون نقاش ازل سه خال زد غالیه گون پندار که در شب فراز عینت دو نقطه یا نهاد و یک نقطه نون