سلطانعلی مشهدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سلطانعلی مشهدی . [ س ُ ع َ ی ِ م َ هََ ] (اِخ ) (٨٤١ - ٩٢٦ هَ.ق .) نظام الدین، خطاط، او را به القاب «قبلةالکتاب «»زبدةالکتاب » «سلطان الحفاظین » «کاتب السلطانی » «کاتب السلطان » خوانده اند. وی در زادگاه خود کسب کمال کرد و بسال ٨٦٥ هَ .ق . سلطان ابوسعید گورکانی او را به هرات دعوت نمود. سلطانعلی پس از مرگ او در دربار حسین میرزا بایقرا به کتابت مشغول شد و مدت ٤٠ سال ملازم و کاتب آن امیر بود و پس از مرگ او بمشهد بازگشت و بسن ٨٥ سالگی درگذشت و در جوار مرقد حضرت رضا (ع ) دفن شد. سلطانعلی در خط نستعلیق شاگرد اظهر بود و معروفترین شاگردان او عبارتند از سلطان محمد نور و سلطان محمد خندان و سلطان محمد ابریشمی و علاءالدین محمدو زین الدین محمد و محمدقاسم . (فرهنگ فارسی معین ).