سلاف

(سُ لّ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- می‌، باده.<BR>۲- آن چه چکد از انگور پیش از فشاردن.<br>

(سُ لّ) [ ع. ] (اِ.) ۱- می‌، باده. ۲- آن چه چکد از انگور پیش از فشاردن.

سلاف . [ س ُ ] (ع اِ) می . (منتهی الارب ) (آنندراج ). شراب .(غیاث ). می . باده . (فرهنگ فارسی معین ) : عیش اسلاف در سلاف مدان گل سیراب در سراب مکاب . خاقانی . ◄ آنچه چکد از انگور قبل از فشردن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (غیاث ) : قم بکرة و خذها باکورة الحیات فالدیک قد ینادی لنا اسلاف هات . خاقانی (دیوان چ سجادی ص ٦٩٨). ♦ سلاف العسکر ؛ مقدمه ٔ لشکر. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ).

سلاف . [ س ُل ْ لا ] (ع اِ) ج ِ سالف . (ناظم الاطباء).