سفیدکرده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سفیدکرده . [ س َ / س ِ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) برنگ سفید درآورده . رجوع به سفید کردن شود. ◄ بو داده شده . پوست بازگرفته : بگیرند مغز بادام شیرین سفیدکرده نیم من، مغز دانه زردآلوی تلخ سفیدکرده ده استار و کنجد سفیدکرده . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).