سفیدکاسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. سَ یا س) (ص مر.) جوانمرد، بخشنده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. سَ یا س) (ص مر.) جوانمرد، بخشنده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سفیدکاسه . [ س َ / س ِ س َ / س ِ ] (ص مرکب ) جوانمرد. صاحب همت بود خلاف سیه کاسه که خسیس و دون همت باشد. (از برهان ) (آنندراج ). جوانمرد چنانچه سیاه کاسه یعنی بخیل . (رشیدی ).