سفیدبخت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. بَ) (ص مر.) خوشبخت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. بَ) (ص مر.) خوشبخت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سفیدبخت . [ س َ / س ِ ب َ ] (ص مرکب )خوش نصیب و نیک بخت . (غیاث ) (آنندراج ). در تداول زنان، آنکه شوی او را سخت دوست دارد. (یادداشت مؤلف ).
مترادف و متضاد واژهدان
خوشبخت، نیکبخت نیکفرجام، موفق (درازدواج)، سفیدروز
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی