سفیدال

سفیدال . [ س ِ ] (اِ مرکب ) گونه ای از گوشوارک که در اغلب سواحل جنگلهای آستارا، نور، کلاردشت، کتول، زیارت، گل داغ و گردنه ٔ چناران هست و در گدوک مازندران تا ٢٠ متر بالا میرود و این درخت را در کلارستاق بدین اسم و در زیارت گرگان آن را سیاه شن نامند و درنور، گوشوارک گویند و در دره ٔ کتول، گوش حلقه خوانند. رجوع به جنگل شناسی ج ٢ ص ١٢٦، ١٢١، ١١٩، ١١٥ شود.