سفلگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سفلگی . [ س ِ ل َ / ل ِ ] (حامص ) خسیسی . مقابل رادی : وگر سفلگی برگزینی و رنج گزینی برین خاک آکنده گنج . فردوسی . چون علم و جهل ودلیری و بددلی و رادی و سفلگی و حلیمی و تندی ... (کشف المحجوب ). هر کرا نعمت و مال آمد و جاه سفلگی رابعهم کلبهم است . خاقانی .