سفرکرده

سفرکرده . [ س َ ف َ ک َ دَ / دِ ](ن مف مرکب ) مسافر. که به سفر رفته است : کاروان شکر از مصر به شیراز آمد اگر آن یار سفرکرده ما بازآمد. سعدی . جهاندیده و دانش افروخته سفرکرده و صحبت آموخته . سعدی . آن سفرکرده که صد قافله دل همره اوست هر کجا هست خدایا بسلامت دارش . حافظ. نشان یار سفرکرده از که پرسم باز که هرچه گفت برید صبا پریشان گفت . حافظ.