سفجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سفجه . [ س َ ج َ / ج ِ ] (اِ) خربزه ٔ خام بود وبعضی سبز و کاله خوانند. (صحاح الفرس ) : چون سیم سفجه شاخ درختان جویبار چون زر خفجه برگ درختان بوستان . معزی . در پالیز تفحص کردم سفجه مژنگی یافتم زود بحضرت ایشان بمسکنت و نیاز بردم . (از انیس الطالبین ص ٤٨).