سفت گر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سُ. گَ) (ص.) کسی که مروارید و مرجان و مانند آنها را سوراخ کند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سُ. گَ) (ص.) کسی که مروارید و مرجان و مانند آنها را سوراخ کند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سفت گر. [ س ُ گ َ ] (ص مرکب ) (از: سفت «سفتن » + گر، پسوند شغل و مبالغه ). (از حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). شخصی را گویند که مروارید و مرجان و امثال سوراخ میکند. (برهان ) (انجمن آرای ناصری ).