سفالینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سفالینه . [ س ُ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی، اِ مرکب ) آنچه از سفال بوده . (برهان ). فخار. (دهار) : چو می در سفالینه ٔ می فروش ز ریحان ریحانی آمد بجوش . نظامی . دهند آب ریحان فروشان دی سفالینه خم را ز ریحان می . نظامی . خریدار در گرچه باشد بسی سفالینه را هم ستاند کسی . امیرخسرو دهلوی .