سفارینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سفارینی . [ س َ ] (اِخ ) (١١١٤ - ١١٨٨) شیخ احمدبن سلیمان سفارینی نابلسی حنبلی مکنی به ابی العون در سفارین بین قرای نابلس متولد شد و برای طلب علم به دمشق رفت سپس در نابلس اقامت جست . او را تألیفات فراوانی است از آنجمله : ١- غذالالباب شرح منظومة الاَّداب . ٢- لوائح الانوار البهیة و سواطع الاسرار الاشربة. شرح الدرة المضیئة. (معجم المطبوعات ).