سعدی | مواعظ | غزلیات | غزل ۳۰

هر کسی در حرم عشق تو محرم نشود هر براهیم به درگاه تو ادهم نشود با یزیدی و جنیدش بیاید تجرید ترک و تجرید مشایخ به تو معلم نشود؟ آنچه در سر ضمایر بودش شیخ کبیر هر کسی در سر اسرار مفهم نشود تا ز دنیا نکند ترک سلاطین جهان سالک راه و گزین همه عالم نشود ترک دنیا نکنی نعمت عقبی طلبی؟ این دو عالم به تو یک‌جای مسلم نشود گر خردمندی از اوباش جفایی بیند شادمان گردد و دیگر به سر غم نشود سنگ بدگوهر اگر کاسه زرین شکند قیمت سنگ نیفزاید و زر کم نشود سعدیا گر به تو در دست به درمان برسی هر که دردی نکشد لایق مرهم نشود؟