سعدی | مواعظ | رباعیات | رباعی شماره ۳۶

چون زهره شیران بدرد ناله کوس بر باد مده جان گرامی به فسوس با آنکه خصومت نتوان کرد بساز دستی که به دندان نتوان برد ببوس