سعتر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سَ تَ) [ ع. ] (اِ.) مَرزِه، گیاهیست بیابانی خوشبو با برگهای ریز و گلهای کبود که طعم تندی دارد، خوردنی ست در طب هم بکار میرود.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سَ تَ) [ ع. ] (اِ.) مَرزِه، گیاهیست بیابانی خوشبو با برگهای ریز و گلهای کبود که طعم تندی دارد، خوردنی ست در طب هم بکار میرود.<br>