سرگشتگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. گَ تِ) (حامص.)۱ - سرگردانی، آشفتگی.<BR>۲- آوارگی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. گَ تِ) (حامص.)۱ - سرگردانی، آشفتگی. ۲- آوارگی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرگشتگی . [ س َ گ َ ت َ / ت ِ ] (حامص مرکب ) دهشت . تحیر.حیرت . سرگردانی . دروایی . سرآسیمه بودن : درآمد به اندیشه سرگشتگی . نظامی . جایی که آفتاب بتابد ز اوج عز سرگشتگی است مصلحت ذره در هوا. عطار. شدم فسانه به سرگشتگی و ابروی دوست کشید در خم چوگان خویش چون گویم . حافظ.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی