سرگره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. گِ رِ) (اِمر.) گره یا دانهای که بر سر تسبیح ببندند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. گِ رِ) (اِمر.) گره یا دانهای که بر سر تسبیح ببندند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرگره . [ س َ گ ِ رِه ْ ] (اِ مرکب ) عقده و گرهی را گویند که بر سر تسبیح تعبیه کنند. (برهان ) (آنندراج ) : ای سرگره از تو عقد جان را بل واسطه عقد آن جهان را. خاقانی .