سرناچی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سُ) [ فا - تر. ] (ص نسب.) کسی که سرنا بنوازد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سُ) [ فا - تر. ] (ص نسب.) کسی که سرنا بنوازد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرناچی . [ س ُ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) آنکه سرنا نوازد. (آنندراج ). نوازنده ٔ سرنا: سرناچی کم بود یکی هم از غوغه آمد.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی