سرفیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرفیدن . [ س ُ دَ ] (مص ) سرفه کردن یعنی آواز گلو که عرب آن را سعال خوانند. (آنندراج ).سعال . (منتهی الارب ). سلفیدن . (زمخشری ) : ریختند از سر حمدان به تو در چندان ماست که بسرفی ز گلوی تو زند بوی پنیر. سوزنی . ◄ در تداول عوام، به اکراه چیزی بخشیدن . (یادداشت مؤلف ).