سرطبلدار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سرطبلدار. [ س َ طَ ] (نف مرکب ) نوعی از جلدکتاب و قرآن که بینی دراز باشد. (غیاث ) (آنندراج ).