سرشکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرشکن . [ س َ ش ِ ک َ ] (نف مرکب ) سرشکننده . آنکه سر کسان را بشکند. ◄ (اِمص مرکب ) تقسیم وجه یا جنسی میان گروهی . ◄ دریافت وجه یا جنسی از اهل محلی . (فرهنگ فارسی معین ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرشکن . [ س َ ش ِ ک َ ] (نف مرکب ) سرشکننده . آنکه سر کسان را بشکند. ◄ (اِمص مرکب ) تقسیم وجه یا جنسی میان گروهی . ◄ دریافت وجه یا جنسی از اهل محلی . (فرهنگ فارسی معین ).