سرتابسر

سرتابسر. [ س َ ب ِ س َ ] (اِ مرکب، ق مرکب ) سربسر. از اول تا آخر : مکارم تو که سرتابسر جهان بگرفت روا بود که به من خام و قلتبان نرسد. نجیب الدین جرفادقانی . صورت نگار چینی بی خویشتن بماند گر صورتت ببیند سرتابسر معانی . سعدی .