فرهنگ لغت

سربتویی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سربتویی . [س َ ب ِ ] (حامص مرکب ) محیل و مکار بودن : ز سربتویی خود شیخ مارگیر مدام ز دست خود چو کشف از شکنجه ٔ قفس است . محسن تأثیر (از آنندراج ).

معنی سربتویی | فرهنگ لغت