سربانگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سربانگ . [ س َ ] (اِ) مرغی که درخت را با منقار خود سوراخ کند و دارکوب نیز گویند. (ناظم الاطباء) (اشتینگاس ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سربانگ . [ س َ ] (اِ) مرغی که درخت را با منقار خود سوراخ کند و دارکوب نیز گویند. (ناظم الاطباء) (اشتینگاس ).