سربالا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سربالا. [ س َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) بطرف بالا. بسوی بالا. ◄ فراز، مقابل نشیب و سرازیر و سرپائین . ◄ کوه . (آنندراج ).
سربالا. [ س َ ] (اِخ ) دهی است از بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه . دارای ٩٢٧تن سکنه است . آب آن از قنات تأمین می شود. محصول آن غلات و بنشن است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).
مترادف و متضاد واژهدان
فراز سرد، طفرهآمیز بیخود، لاقیدانه (متضاد: مسئولانه، درست و حسابی)
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی