سرایش

(سَ یا سُ یِ)<BR>۱- (اِمص.) سرودن.<BR>۲- (اِ.) نغمه، سرود.<br>

(سَ یا سُ یِ) ۱- (اِمص.) سرودن. ۲- (اِ.) نغمه، سرود.

سرایش . [ س َ ی ِ ] (اِمص ) اسم مصدر از سراییدن .(حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). زبان قال که سخن گفتن و نغمه پردازی آدمیان و سرود مرغان باشد. (برهان ). نغمه پردازی و گویندگی . (رشیدی ) (آنندراج ) : سراینده مرغی از این بوستان سرایش چنین کرد با دوستان . امیرخسرو (از جهانگیری ). ♦ ناسرایش ؛ لال . ◄ (اِ) نام آهنگی است . رجوع به آهنگ شود.

سرودن، سرایندگی نغمه، سرود