سرایت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرایت . [ س ِ ی َ ] (ع مص ) تأثیر و دررفتن واثر کردن چیزی در چیزی . (غیاث ). سرایة : نیست یک تن در این همه اطراف کاندر او وهن را سرایت نیست . مسعودسعد. رجوع به سرایة شود. ◄ درگذشتن از چیزی . (غیاث اللغات از صراح اللغة). رجوع به سرایة شود.