سرای غرور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرای غرور. [ س َ ی ِ غ ُ ](ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از دنیا : ای کهن گشته در سرای غرور خورده بسیار سالیان و شهور. ناصرخسرو. قصر تو زین سخن همی خندد بر تو ای فتنه بر سرای غرور. ناصرخسرو. مثلت هست در سرای غرور همچنان یخ فروش نیشابور. سنائی .